Bacaklı Yaylası Motor Gezisi

Bu yazıyı paylaş...Share on Facebook0

Bundan yaklaşık dört sene önce gerçekleştirdiğimiz Bacaklı ve Bölüklü Yaylası gezimizin resimlerini bu site sayesinde size aktarmak istedim.

Belki bu görüntülerden sonra Race motorları bırakıp Enduroya dönersiniz :)

Evet meşhur KLE 500’üm ve ben. Az kahrımı çekmedi bu motor.
Yolculuğumuz işte böyle bir yolda başladı. Yağmur yeni yağdığından dolayı yerler tamamen balçık olmuş durumda. İşin güzel olan kısmı da bu zaten :)

bacakli-yaylasi-motor-gezisi (2)

Ne güzel görünüyor değil mi? Bir de o yolda olduğunuzu düşünün…

bacakli-yaylasi-motor-gezisi (3)

İnsanın yolda nelerle karşılaşacağı belli olmuyor. Köylerde hala öküz arabaları ile yük çekiliyor.

bacakli-yaylasi-motor-gezisi (4)

Yavaş yavaş Bölüklü Yaylasına giriyoruz. Burada gördüğümüz manzara karşısında tüm yorgunluğumuzu unutuyor ve transa geçiyoruz.

bacakli-yaylasi-motor-gezisi (5) bacakli-yaylasi-motor-gezisi (6)

Yayla evleri mükemmel görünüyor. Burada yaşam ne kadar zor olsa da, köylü hayatından oldukça memnun.

 

Bölüklü den manzaralar.

Burada bir iki saat yemek ve dinlenme molasından sonra yola devam ediyoruz. Bacaklı Yaylasına çıktıkça yol almak zorlaşıyor. Aramızda bir tane de chooper var. Yavaş yavaş teklemeye başladı.

bacakli-yaylasi-motor-gezisi (11)

Bir iki kilometre sonra oduncularla karşılaşıyoruz. Yolculuğun geri kalan kısmında motorlarla gidemeyeceğimizi, yürümek zorunda olduğumuzu söylüyorlar.

Halimizden de belli oluyor zaten. Daha fazla kasmıyoruz ve motorlarımızı ormancı arkadaşlara emanet edip geri kalan yola yürüyerek devam ediyoruz.

İşte hedefimiz! Zirve bizi bekliyor :)

bacakli-yaylasi-motor-gezisi (17) bacakli-yaylasi-motor-gezisi (18)

Bu manzaralar da ödülümüz oluyor. Tüm yorgunluğumuzu atmış durumdayız. Baharın en güzel renkleri karşısında mayışıp kalıyoruz. Böyle bir güzelliği görmek sadece Atlas dergilerinden ibaret sanırdım.

Zirvede yanlız değiliz. Buranın müdavimleri de var. Köyün çobanı her gün koyunları bu tepelerde otlatıyormuş. Ne ciğer vardır bu amcamda şimdi :)

Ayrılık zamanı yaklaştı. Hava kararmadan dönmek istiyoruz. Malum gece bu yollarda kalmayı kimse istemez.

Zahit Abimizin Chooper’ı daha fazla dayanamıyor ve sonunda olan oluyor.
ilk önce ön çamurluğu sökmek zorunda kaldık. Sonra da ön fren hidroliği boşaldı. Yolun büyük bir bölümünü arka frenle geçirmek zorunda kaldı. Neyse ki Yığılca’ya atıyoruz kendimizi. Burada bulduğumuz motosiklet tamircisinde motoru kullanılabilir duruma getiriyoruz.

Hayatımın en keyifli yolculuklarından birini yaşamıştım. Ufak tefek sorunlar olsa da kazasız belasız eve dönmek gerçekten mutluluk verici bir olay.

Umarım ikincisine de imza atmak nasip olur.

The following two tabs change content below.